Zaloguj się | Załóż konto
Slide 1 jFlow Plus
Wykłady z okulistyki
Program edukacyjny
czytaj więcej
  • Prof. med. Marta Misiuk-Hojło<br> <br> Dr n.med Małgorzata Mulak

    Prof. med. Marta Misiuk-Hojło

    Dr n.med Małgorzata Mulak

    LEKI BEZ KONSERWANTÓW
    CZY JUŻ STANDARD W TERAPII JASKRY?
  • Dr Natalia Kustra <br>

    Dr Natalia Kustra

    Idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe

  • Dr Jason Friedrichs

    Dr Jason Friedrichs

    TERAPIA MICROPULSE OGRANICZA LICZBĘ INIEKCJI W PRZEWLEKŁYM CUKRZYCOWYM OBRZĘKU PLAMKI

Oprac. Lek. med. Karolina DEMBSKA

 

1. Domowy pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego (CW) u dzieci z podejrzeniem lub rozpoznaniem jaskry

Celem badania była ocena dobowych wahań CW na podstawie pomiarów wykonanych w warunkach domowych tonometrem iCare przez opiekunów dzieci z rozpoznaniem lub podejrzeniem jaskry. Grupę kontrolną stanowiły dzieci zdrowe. W okresie od października 2009 r. do stycznia 2010 r. pacjenci i ich opiekunowie zostali przeszkoleni w zakresie obsługi tonometru, a pomiary wykonane w klinice porównywano z wynikami tonometrii wykonywanej tonometrem Goldmana. Następnie uczestnicy badania wykonywali samodzielnie pomiary w warunkach domowych w wyznaczonych terminach przez 2 kolejne dni.

 

Badaniem objęto 17 dzieci (17 oczu) z podejrzeniem lub rozpoznaniem jaskry oraz 11 zdrowych dzieci. Obserwowano wysoki poziom wiarygodności wyników (70%) uzyskanych przez użyciu tonometru iCare. Średnia różnica pomiarów wykonanych w klinice między tonometrią Goldmana a aparatem iCare wyniosła 2,0 ± 4,0 mm Hg, P = .08. Dobowe wahania CW obserwowano zarówno u dzieci z grupy badanej, jak i zdrowych. U dzieci z rozpoznaniem lub podejrzeniem jaskry, maksymalną wartość CW obserwowano we wczesnych godzinach porannych (45%) i późnych wieczornych (43,5%).

 

W badanej grupie pacjentów domowy pomiar CW wykonany aparatem iCare okazał się wiarygodną, bezpieczną i dobrze tolerowaną metodą oceny ciśnienia, pomocną w wyborze dalszego leczenia przeciwjaskrowego.

American Journal of Ophthalmology Volume 152, Issue 3 , Pages 470-478.e2, September 2011

 

 

2. Badanie Restore: Ranibizumab w monoterapii lub w połączeniu z laseroterapią v. sama laseroterapia w leczeniu cukrzycowego obrzęku plamki

Przeprowadzono 12-miesięczne, randomizowane, podwójnie zamaskowane, wieloośrodkowe badanie III fazy. 345 pacjentów w wieku ≥18 lat z rozpoznaniem cukrzycy typu 1 lub 2 podzielono na 3 grupy.

 

1. grupa (116 osób) otrzymywała ranibizumab doszklistkowo i pozorowaną laseroterapię, 2. grupa (118 osób) była leczona iniekcjami doszklistkowymi i laseroterapią, 3. (111 osób) zaś otrzymywała pozorowane iniekcje ranibizumabu i laseroterapię. Na początku badania wykonano 3-krotnie rzeczywistą lub pozorowaną iniekcję ranibizumabu (zależnie od grupy). Następne podania leku odbywały się według potrzeb (PRN). Laseroterapię/pozorowaną laseroterapię wykonano na początku badania, a następnie według potrzeb (PRN), po ocenie stanu klinicznego podczas comiesięcznych wizyt kontrolnych.

 

Oceniano najlepszą skorygowaną ostrość wzroku w okresie 12 miesięcy w odniesieniu do ostrości wyjściowej oraz bezpieczeństwo leczenia.

 

Badanie wykazało przewagę leczenia ranibizumabem w monoterapii lub w połączeniu z laseroterapią nad samą laserotepią. Poprawa ostrości wzroku oceniana na podstawie liczby przeczytanych liter na początku badania i po 12 miesiącach wynosiły odpowiednio +6,1 (ranizbizumab) +5,9 (ranibizumab + laser) v. +0,8 (laser); P < 0,0001. Po 12 miesiącach leczenia znacznie większa liczba pacjentów leczonych iniekcjami lub iniekcjami i laserem odzyskała 15 liter na tablicy ETDRS w stosunku do wartości wyjściowych i uzyskała sumaryczny wynik > 73 punktów ETDRS (ekwiwalent ostrości wzroku 20/40 w skali Snellena).Wartości procentowe (poprawa o 15 liter; sumaryczny wynik > 73 pkt. ETDRS) wyniosły odpowiednio: ranibizumab (22,6% i 53%); ranibizumab i laseroterapia (22,9% i 44,9%) v. laseroterapia (8,2% i 23,6%). Średnia centralna grubość siatkówki w porównaniu z badaniem wyjściowym uległa znacznemu zmniejszeniu: ranibizumab (−118,7 μm); ranibizumab + laseroterapia (−128,3 μm) v. laseroterapia (−61,3 μm; P < 0,001). Jakość życia oceniana według kwestionariusza (NEI VFQ-25) poprawiła się. W czasie 12 miesięcy pacjenci otrzymali średnio 7 iniekcji/pozorowanych iniekcji. Nie obserwowano powikłania w postaci zapalenia wnętrza gałki ocznej. U 1 pacjenta w każdym ramieniu z ranibizumabem zanotowano zwyżkę ciśnienia wewnątrzgałkowego. W przedstawionym badaniu ranibizumab w monoterapii i w terapii łączonej z laserem nie zwiększył ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych i mózgowo-naczyniowych.

 

Wyniki: W grupie pacjentów z cukrzycowym obrzękiem plamki ranibizumab w monoterapii oraz w połączeniu z laseroterapią daje lepsze wyniki poprawy ostrości wzroku niż standardowa laseroterapia. Istotna poprawa ostrości wzroku znalazła odzwierciedlenie w punktacji według kwestionariusza jakości życia (NEI VFQ-25). W pierwszym roku badań nie zanotowano istotnych różnic pomiędzy ramieniem ranibizumab a ranibizumab i laseroterapia. Oba typy terapii są bezpieczne dla pacjentów z cukrzycowym obrzękiem plamki, analogicznie jak u pacjentów z wysiękową postacią AMD.

Ophthalmology Volume 118, Issue 4 , Pages 615–625, April 2011

 

 

3. Zastosowanie cyklosporyny A w zespole suchego oka

Zespół suchego oka (ZSO) to bardzo powszechne schorzenie w praktyce okulistycznej, które nie zawsze jest łatwe do leczenia. Stanowi grupę zaburzeń związanych z objawami dyskomfortu oczu, wtórnymi do zmniejszonej produkcji łez i/lub nieprawidłowym parowaniem filmu łzowego. Odsetek osób cierpiących z powodu ZSO rośnie z wiekiem: 5% populacji w czwartej dekadzie życia, 10–15% dorosłych powyżej 65. r.ż.

 

Uszkodzenie powierzchni gałki ocznej jest wtórne do zmniejszonej produkcji fazy wodnej łez (ang. aqueous tear deficiency, ATD) lub nasilonego parowania łez z powierzchni oka (ang. evaporative tear dysfunction, ETD). Obie kondycje często współistnieją, a ich efektem jest zwiększona osmolarność filmu łzowego.

 

Produkcja fazy wodnej łez jest mierzona testem Schirmera. Pacjentów z nieprawidłowym wynikiem testu (ATD) można podzielić na tych, u których rozpoznajemy zespół Sjögrena (pierwotny lub wtórny) i ZSO niezwiązany z zespołem Sjögrena (należą tu: pierwotne i wtórne zaburzenia gruczołów łzowych, zwężenie dróg łzowych, odruchowa hyposekrecja). Nasilone parowanie łez (ETD) występuje przy dysfunkcji lub chorobie gruczołów Meiboma, poszerzonej szparze powiekowej oraz u osób stosujących soczewki kontaktowe.

 

Początkowo leczenie zespołu suchego oka zaczynamy od preparatów nawilżających (sztucznych łez, maści). Można rozważyć ciepłe kompresy i masaż brzegów powiek dla wzmocnienia powłoki tłuszczowej. Ciężkie przypadki mogą wymagać okluzji punktów łzowych lub tarsorafii.

 

Cyklosporyna A w postaci kropli (Restasis 0,05%; jedna kropla dwa razy dziennie) jest stosowana w przypadkach zespołu suchego oka z komponentą zapalną (keratoconjunctivitis sicca). Modyfikacja odpowiedzi zapalnej może zmniejszyć uszkodzenie gruczołów łzowych oraz zwiększyć odpowiedź nerwową, a w konsekwencji poprawić wydzielanie łez. Sugerowany mechanizm działania cyklosporyny wynika z hamującego wpływu na aktywne limfocyty spojówki. Zwiększonej produkcji łez nie obserwowano jednak u pacjentów stosujących jednoczasowo inne miejscowe preparaty przeciwzapalne. Przeciwwskazanie do stosowania kropli stanowi aktywny proces zapalny powierzchni oka oraz nadwrażliwość na którykolwiek ze składników. Nie badano skuteczności preparatu u pacjentów z herpetycznym zapaleniem rogówki. U kobiet ciężarnych – teratogen grupy C.

 

Należy pamiętać, że na efekt działania kropli trzeba poczekać kilka tygodni a na pełny efekt terapeutyczny nawet do 6 miesięcy. Dlatego też krople Restasis nie spowodują szybkiego ustąpienia objawów przy silnym zadrażnieniu oczu. Dobrą opcję wspomagającą leczenie stanowią krople steroidowe (Lotemax, FML) na okres 2–4 tygodni. Restasis, pozbawiony działań niepożądanych steroidów, daje dobre efekty w terapii długoterminowej.

External disease and Cornea (AAO; 2007–2008; 71–75); www.drugs.com

 

 

4. Proteza tęczówki (morcher iris diaphragm)

Ubytki tęczówki powodują zaburzenia widzenia w postaci jednoocznego dwojenia, obniżenia ostrości wzroku i nadwrażliwości na światło, dlatego też często wymagają zabiegów rekonstrukcyjnych. Nieprawidłowości tęczówki mogą mieć charakter wrodzony (coloboma, zespoły dysgenezji tęczówkowo-rogówkowej/zespół Axenfelda, albinizm) lub nabyty (tępe lub przenikające urazy gałki ocznej-często współistniejące z afakią, urazy jatrogenne, np. podczas operacji zaćmy, poherpetyczna atrofia tęczówki). Wyróżniamy dwa typy implantów: zwijalne pierścienie, niepołączone ze wszczepem wewnątrzgałkowym, wszczepiane do torebki soczewki przez cięcie rogówkowe szerokości > 2 mm oraz niezwijane protezy tęczówki połączone ze wszczepem, wymagające dużego 10-milimetrowego cięcia rogówki (z uwagi na dużą średnicę całkowitą sztucznej soczewki: 12,5 mm). Te ostatnie implanty są dostępne w kilku wersjach: tradycyjne-czarne lub kolorowe, które można dopasować do barwy tęczówki w drugim oku. Powikłania śródoperacyjne obejmują: krwotok do komory ciała szklistego, złamanie implantu (przy zbyt silnym zgięciu) oraz przedarcie torebki (capsulorhexis). Do powikłań po zabiegu należą: wylew krwi do komory przedniej, odłączenie naczyniówki, przetrwałe zapalenie ciała rzęskowego z następową hipotonią i obrzękiem plamki. Wszczepienie soczewki poprawia ostrość wzroku i redukuje defekt kosmetyczny.

Pozdeyeva N.A.  Artificial iris-lens diaphragm in reconstructive surgery for aniridia and aphakia. J Cataract Refract Surg. 2005 Sep; 31 (9): 1750–1759

J Cataract Refract Surg. 2007 Oct; 33 (10): 1763–1769. Outcomes of prosthetic iris implantation in patients with albinism.

 

 

„Przegląd Okulistyczny” 2011, nr 6 (44)

 

 

 

» Konferencje

» Newsy

Okulistyczny Festiwal Filmowy i Fotograficzny

Okulistyczny Festiwal Filmowy i Fotograficzny

Okulistyczny Festiwal Filmowy i Fotograficzny

» czytaj więcej
Spotkania autorskie | newsy | a | no title | Prof. Zbigniew Zagórski 2 | news2009 | news2010_1 | news | news | news | newsy | spotkanie autorskie | Rok 215 | Obrazowanie tkanek oka przy użyciu OCT | Preparaty złożone | PODEJRZENIE JASKRY PIERWOTNEJ OTWARTEGO KĄTA. WYTYCZNE | WYTYCZNE DOTYCZĄCE RETINOPATII CUKRZYCOWEJ. cz. 1 | Formularz reklamacji