Zaloguj się | Załóż konto
Slide 1 jFlow Plus
Wykłady z okulistyki
Program edukacyjny
czytaj więcej
  • Dr hab. n. med. Magdalena Pilas-Pomykalska

    Dr hab. n. med. Magdalena Pilas-Pomykalska

    Chirurgia refrakcyjna w korekcji krótkowzroczności

     

  • Prof. dr hab. n. med. Marta Misiuk-Hojło

    Prof. dr hab. n. med. Marta Misiuk-Hojło

    Nowe Wytyczne Europejskiego Towarzystwa Jaskrowego

  • Lek. Magdalena Grzesiak

    Lek. Magdalena Grzesiak

    COVID-19 – objawy nietypowe i „dziwne”


COVID-19 – objawy nietypowe i „dziwne”

Lek. Magdalena Grzesiak
Oddział Okulistyki, Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. NMP w Częstochowie
Kierownik: dr n. med. Olga Domańska

 

Streszczenie

COVID-19 jest chorobą epidemiczną, spowodowaną pojawieniem się w grudniu 2019 r. nowego koronawirusa SARS-CoV-2. Jest to siódmy znany koronawirus, mający pojedynczą nić o dodatniej polaryzacji ssRNA(+). Według WHO symptomy COVID-19 obejmują przede wszystkim: gorączkę, suchy kaszel, ból głowy, utratę węchu, smaku, ból oczu, światłowstręt, a także mniej powszechne objawy, jak drażliwość, zaburzenia snu, ostra niewydolność nerek. Wirus może rozprzestrzeniać się nie tylko drogą kropelkową, ale również poprzez łzy (u chorych z tym objawem wyizolowano cząstki wirusa z łez).

Należy podkreślić, jak ważne są dokładny wywiad z pacjentem, badanie fizykalne oraz zlecenie podstawowych badań, ponieważ najwięcej przypadków COVID-19 jest wykrywanych właśnie ze względu na objawy, które są nietypowe i „dziwne”.

Słowa kluczowe: wirus, objawy choroby, gorączka, zapalenie spojówek, śródbłonek naczyń

Czytaj więcej>>>

Covid 19 cz. 2

Lek. Michał Karaszewski

Wydział Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu


Zalecenia Amerykańskiej Akademii Okulistyki (AAO) w zakresie operacji okulistycznych

 

Wprowadzenie

W numerze 2/2020 Przeglądu Okulistycznego przedstawiliśmy Państwu istotne dla praktyki okulistycznej zalecenia opracowane przez CDC oraz WHO w odpowiedzi na wybuch pandemii COVID-19, opublikowane przez Amerykańską Akademię Okulistyki (AAO – American Academy of Opthalmology). Głównym autorem strony internetowej jest James Chodosh, MD, MPH, przy pomocy Gary’ego N. Hollanda, MD i Stevena Yeha, MD.

W międzyczasie zasoby wzbogacono o specjalne uwagi dotyczące operacji okulistycznych.

 

Ogólne uwagi i zalecenia

Noszenie maski chirurgicznej przez osobę zakażoną zdecydowanie zmniejsza transmisję wirusów oddechowych, w tym wirusa SARS-CoV-2. Maski chirurgiczne powinny być zakładane u każdego pacjenta przed każdą procedurą okulistyczną, aby zapobiegać bezobjawowej transmisji na chirurga i pozostały personel. W przypadku procedur wielonakładowych, gdy zapotrzebowanie na maski dla pacjentów przekracza ich dostępność, dopuszczalną alternatywę stanowi zakładanie przez pacjentów masek produkcji chałupniczej (ale nie masek z zaworem oddechowym). Miejscowy jodopowidon jest skuteczny wobec koronawirusów i powinien być stosowany do przygotowania chirurgicznego. Można powtarzać jego aplikację, ale nie powinno się stosować jodopowidonu w obecności nacięcia penetrującego, jak podczas operacji wewnątrzgałkowych.

Standardowe chirurgiczne środki ochrony indywidualnej, w tym maska chirurgiczna, w większości przypadków stanowią wystarczające zabezpieczenie chirurga. W miarę możliwości powinno się stosować ochronę oczu. Należy pamiętać, że niekiedy ochrona oczu bywa kłopotliwa lub może utrudniać bezpieczne przeprowadzenie zabiegu. W takich przypadkach ściśle przylegające okulary ochronne mogą umożliwić nieprzerwaną ochronę oczu. Po założeniu lup chirurgicznych lub wziernika pośredniego można założyć sterylną osłonę twarzy. Chirurg może wybrać maskę N95, gdy jest to wyraźnie wskazane ze względu na stan pacjenta, częstość występowania COVID-19 w jego otoczeniu i/lub rodzaj planowanej operacji (patrz poniżej). W wielu przypadkach wybór maski (np. N95 vs maska chirurgiczna) będzie podyktowany protokołami obowiązującymi w danej placówce.

Znaczenie i interpretacja badań u pacjentów przed zabiegami chirurgicznymi

 

CZYTAJ WIĘCEJ>>>

Covid 19

Wybrane wytyczne opracowane przez Centra Kontroli i Prewencji Chorób i Światową Organizację Zdrowia

 Tłumaczenie i opracowanie:

  lek. med. Michał Karaszewski

  Wydział Nauk o Zdrowiu UM we Wrocławiu

  Poradnia Okulistyczna NZOZ "Przychodnia Kosmonautów"

 

Amerykańska Akademia Okulistyki (AAO – American Academy of Opthalmology) dzieli się ważnymi, specyficznymi dla okulistyki informacjami, dotyczącymi nowego koronawirusa, zwanego koronawirusem 2, powodującego zespół ostrej ciężkiej niewydolności oddechowej (SARS-CoV-2), który był wcześniej znany pod tymczasową nazwą 2019-nCoV. Wysoce zakaźny wirus może powodować ciężką chorobę dróg oddechowych znaną jako COVID-19.

Głównym autorem tej strony jest James Chodosh, MD, MPH, przy pomocy Gary’ego N. Holandii, MD i Stevena Yeh, MD.


Co trzeba wiedzieć

  • Liczne doniesienia wskazują, że wirus może powodować zapalenie spojówek i być transmitowany przez kontakt aerozolu ze spojówką.

  • Pacjenci, którzy zgłaszają się do okulisty z powodu zapalenia spojówek, mający również gorączkę i objawy oddechowe, w tym kaszel i duszność, i którzy niedawno podróżowali za granicę, szczególnie w obszary o znanych ogniskach epidemii (Chiny, Iran, Włochy, Japonia i Korea Południowa), lub mający w rodzinie osoby, które niedawno wróciły z jednego z tych krajów, mogą stanowić przypadki COVID-19.

  • Akademia i urzędnicy federalni zalecają ochronę jamy ustnej, nosa i oczu, podczas opieki nad osobami potencjalnie zakażonymi wirusem SARS-CoV-2.

  • Wirus, który powoduje COVID-19, jest z wysokim prawdopodobieństwem wrażliwy na te same środki dezynfekcyjne na bazie alkoholu i wybielaczy, które okuliści powszechnie używają do dezynfekcji narzędzi okulistycznych oraz mebli gabinetowych. Aby zapobiec transmisji SARS-CoV-2, zaleca się stosowanie przed każdym kontaktem z pacjentem i po nim tych samych metod dezynfekcji, które dotychczas stosowano w zapobieganiu gabinetowemu rozprzestrzenianiu się innych patogenów wirusowych.

    CZYTAJ WIĘCEJ>>>

Przeciwwskazania okulistyczne do wybranych badań i terapii medycznych

Lek. Med. Anita Brona

Klinika Okulistyki  Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu

 




Spirometria

Spirometria jest badaniem szeroko dostępnym i coraz częściej stosowanym. Pomaga w wykryciu, monitorowaniu i ocenie leczenia chorób układu oddechowego. W codziennej praktyce okulista spotyka się z pytaniami lekarzy rodzinnych i pulmonologów o ocenę przeciwwskazań okulistycznych do przeprowadzenia spirometrii.

Wśród okulistycznych przeciwwskazań do spirometrii znajdują się: ostre odwarstwienie siatkówki oraz niedawna operacja okulistyczna. Tym, czego należy się obawiać w trakcie spirometrii, jest podwyższenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP – intraocular pressure), które spowodowałoby uszkodzenie w obrębie ran pooperacyjnych, naczyń czy nerwu wzrokowego. Teoretycznym mechanizmem wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego jest zmniejszenie powrotu żylnego [1]. Przeprowadzone badanie nad zmianą IOP w trakcie podnoszenia ciężarów sugeruje, że u pacjentów podczas podobnych manewrów oddechowych w trakcie spirometrii może dochodzić do klinicznie istotnych zwyżek w IOP [2].

Nie ma wystarczających danych ani badań naukowych jednoznacznie postulujących, jak długo po danej operacji okulistycznej powinno się wstrzymać od wykonania spirometrii. Większość zaleceń opiera się na opiniach eksperckich. Według wytycznych Canadian Thoracic Association (CTA) z 2013 r. eksperci sugerują, by odczekać 3–6 tyg. od operacji oka. W zaleceniach przedstawionych przez  Amerykańskie Towarzystwo Chorób Klatki Piersiowej (ATS – American Thoracic Society) oraz Europejskie Towarzystwo Oddechowe (ERS – European Respiratory Society) na liście przeciwwskazań jest operacja okulistyczna w ciągu ostatniego tygodnia [3]. Hiszpańskie Towarzystwo Pulmonologii i Torakochirurgii (SEPAR – Sociedad Española de Neumología y Cirugía Torácica) sugeruje za to odczekać: 2 tygodnie – w przypadku okuloplastyki, 2 miesiące – witrektomii lub zabiegu przeciwjaskrowego, 3 miesiące – operacji odcinka przedniego (zaćmy lub keratotomii) [4].

czytaj więcej

PEŁZAKOWE ZAPALENIE ROGÓWKI

Lek. Judyta Krent
 
Katedra i Klinika Okulistyki
Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
 
Kierownik: prof. dr hab. med. Marta Misiuk-Hojło
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Pierwotniakowe zapalenie rogówki (AK – Acanthamoeba keratitis) stanowi 2% wszystkich zapaleń rogówki. Zazwyczaj Acanthamoeba keratitis ma charakter jednostronny, ale u osób noszących soczewki kontaktowe może przebiegać obustronnie. Stosowanie soczewek jednodniowych, jak i twardych zmniejsza ryzyko wystąpienia AK (w przypadku tych drugich nawet o 9,5 razy) w porównaniu z używaniem soczewek miękkich wielokrotnego użytku. Jednakże w przypadku osób stosujących soczewki twarde przez całą dobę ryzyko wystąpienia AK znacznie wzrasta. W Wielkiej Brytanii poddano badaniu pojemniki na soczewki kontaktowe osób nieprezentujących objawów AK i spośród nich 4–7% zawierało kolonie Acanthamoeba. Niestety większość płynów do przechowywania soczewek nie chroni przed AK [1]. Pierwszy przypadek opisanego w literaturze pełzakowego zapalenia rogówki miał miejsce dopiero w 1974 r., właśnie w Wielkiej Brytanii.
 
Etiologia
 
Głównym czynnikiem sprawczym zakażenia jest pierwotniak Acanthamoeba, wolno żyjący, jednokomórkowy pełzak, który charakteryzuje się wysoką odpornością na chlorowanie wody, wysuszanie, zamrażanie, promieniowanie UV. Jedynym skutecznym środkiem chemicznym przeciw Acanthamoeba jest nadtlenek wodoru [2, 3]. Środowisko, w którym występują te pierwotniaki, jest różnorodne, a mianowicie mogą być obecne w wodach słodkich i słonych oraz w glebie czy powietrzu, ale także bytować na owocach, warzywach, ludziach i zwierzętach.
Wyróżnia się dwie postacie Acanthamoeba: ruchome trofozoity oraz nieruchome cysty (formy przetrwalnikowe) – obie mogą wywołać infekcję. Stothard sklasyfikował Acanthamoeba ze względu na ich sekwencję rDNA (typy T1–T12). Acanthamoeba keratitis najczęściej wywołuje genotyp T4 – Acanthamoeba castellanii (ok. 94,3% przypadków) [1, 2].
Wrotami zakażenia jest przerwanie ciągłości nabłonka rogówki. Najczęściej schorzenie to dotyka osoby noszące soczewki kontaktowe (nawet do 80–93% zakażonych!, a częstość występowania to 0,33–1,0 na 10 000 rocznie), niestosujące się do zaleceń higienicznych, korzystające z kąpielisk i basenów w soczewkach kontaktowych [1, 2]. Ryzyko zachorowania zwiększa każdy uraz rogówki czy stan po chirurgii refrakcyjnej.
Początkowo cysty bądź trofozoity przylegają do nabłonka rogówki – następuje bezpośrednia cytoliza komórek, fagocytoza, indukcja apoptozy i dochodzi do erozji. W obrębie nabłonka Acanthamoeba przebywa kilka dni, wydzielając enzymy proteolityczne, które uszkadzają włókna kolagenowe typu I, dochodzi do uszkodzenia miąższu, przenikania ameby głębiej oraz do zapalenia nerwów rogówki. Aktywuje to komórkową odpowiedź immunologiczną.
 

czytaj więcej

 

» Konferencje

» Polecamy

Numer bieżący | Opinie ekspertów | Forum kliniczne | Numery archiwalne | Ośrodki okulistyczne w Polsce | Redakcja | Prenumerata | Nowe książki okulistyczne | Konferencje okulistyczne | Książki okulistyczne | Czytelnia | Polityka prywatności | Polityka plików cookies | Księgarnia Górnicki Wydawnictwo Medyczne | Temat miesiąca | Newsletter | RODO w służbie zdrowia | Regulamin publikacji artykułów | Panel Recenzenta